Reclamefilm uit 1925 laat het zien Hoe werden de Haagse Hopjes gemaakt?

- Zoom
- Hopjes 1925
Haagse hopjes: wie heeft ze niet ooit gegeten? Het Haagse hopje is uitgegroeid tot een icoon van Nederland. Het snoepgoed werd ooit zelfs geëxporteerd naar de Russische tsaren in St. Petersburg en de koloniale bestuurders in Indië. En nog steeds kun je de hopjes aantreffen bij officiële Haagse bijeenkomsten: als symbool van Hollandse, ja van wat eigenlijk? Dat er al in 1925 een film werd gemaakt over de fabricage van het hopje zegt genoeg.
Het snoepje is genoemd naar baron Hendrik Hop (1723-1808), oud gezant der Staten van Holland. Toen de Fransen in 1792 Brussel innamen, werd Hop naar Den Haag teruggeroepen, waar hij tot 1801 boven confiseurhuis de firma Van Haaren & Nieuwerkerk op het Lange Voorhout 92 woonde. De baron was verslaafd aan koffie. Op een avond liet hij zijn kop met koffie, suiker en room op de kachel staan. De volgende ochtend bleek dat een koffiekaramel te zijn geworden. Hop vond die brokken erg lekker. Toen hij korte tijd later van zijn dokter geen koffie meer mocht drinken, vroeg hij zijn onderbuurman, bakker Theodorus van Haaren, voor hem van die 'brokken koffie' te maken. Ze werden al gauw 'de brokken van baron Hop' genoemd en kregen in 1880 de naam Haagsche Hopjes.
Het confiseurhuis werd hiermee beroemd tot ver in het buitenland. De export ging zelfs naar vorstenhuizen in Europa en naar de tsaren in Sint-Petersburg. Voor de hopjes die naar Nederlands-Indië gingen, werden sinds 1875 speciale blikken gemaakt.
De hopjes werden o.a. door J.P. Rademaker nagemaakt, die adverteert dat alleen hij de échte hopjes maakt. Rademaker is wél het eerste bedrijf dat de bonbons in wikkels verpakt. Rond 1900 zijn er ongeveer 60 bedrijven die hopjes maken. In 1794 koopt de firma Nieuwerkerk nummer 94 erbij, en behalve de winkel is er nu ook een thee- en ijssalon, een nieuw concept in Den Haag, dat zeer succesvol wordt.
Al gauw komen er meer theesalons bij, zoals Krul op het Noordeinde en Lensvelt Nicola op het Toernooiveld. Hopjesblikken In 1924 wordt de firma omgezet in een NV. De eigenaar overlijdt een jaar later en Nieuwerkerk & Zn NV associeert zich met de Haagsche Beschuit Bakkerij. Er worden weer hopjes gemaakt, die nu Geni-hopjes heten.
Als Nieuwerkerk tijdens de Tweede Wereldoorlog geen hopjes wil leveren aan de Duitsers, wordt het moeilijk om aan ingrediënten te komen. Toch vieren ze in 1943 hun 150-jarig bestaan met het uithangen van de Nederlandse vlag. Met het bombardement van het Bezuidenhout verliest de familie Nieuwerkerk alles. Gerard Nieuwerkerk overlijdt in 1948, zijn echtgenote in 1951, en de aandelen worden overgenomen door Rademaker uit Rotterdam. In 1971 wordt Rademaker overgenomen door Droste en in 1986 door Dutch Coca & Chocolate Holding BV uit Haarlem. In 1999 komt het merk Rademaker Hopjes in handen van RBV Leaf (sinds 1990 werkmaatschappij van CSM). De bekende rode, vierkante blikjes worden vervangen door witte, ronde blikjes. Sinds 2007 worden weer rode blikjes gemaakt.
Trivia Hopjes hebben een ietwat chique uitstraling, vooral omdat ze apart in een bedrukt papiertje zijn verpakt, iets wat voor snoep eigenlijk niet gebruikelijk is. Sinds 1998 is het "Museum voor het Haagsche Hopje", gesloten. Het was gevestigd op Oude Molstraat 30d, Den Haag. Er staan in het huidige eetcafé nog slechts een tiental blikjes in de vitrine.
Nieuwerkerk en de Haagse Rademaker hebben jarenlang processen gevoerd. Rademaker adverteerde dat hij de echte Hopjes maakte. Toen de Rotterdamse Rademaker in 1949 Nieuwerkerk overnam, ging het gevecht tussen de beide Rademakers nog 40 jaar door. In 1989 besliste de Reclame Code Commissie dat de Haagse Rademaker niet meer met 'enige echte' mocht adverteren, maar dat er altijd de naam van het bedrijf bij moest staan, dus 'enige echte Rademaker's hopjes' of 'enige echte Krul hopjes'.
(bron: o.a. Wikipedia)
Beschrijving film
Reclamefilmpje van Rademaker's chocoladefabrieken - 'Haagsche Hopjes' -. Beelden van de fabricage van chocoladerepen en de beroemde hopjes. BESCHRIJVING: 00.00 Groot fabrieksgebouw van Rademakers Chocoladefabriek aan de Slachthuiskade - Rijswijkseweg te Den Haag 00.21 Bestelwagens en reclameauto's van het bedrijf, ze voeren reclame voor de producten Meco, Fenix cacao, en Haagse Hopjes, van het bedrijf 00.44 Beeld van de machinekamer waar zware electromotoren reusachtige vliegwielen aandrijven, die gekoppeld zijn aan poeli's met aandrijfriemen 01.11 Cacaobonen in geopende jutezak. Zak met suiker. Melkbus 01.24 Overzicht fabriekshal, waarin vele bewerkingsmachines die alle door riemen worden aangedreven 01.41 Bonen worden in etagewalsen gemalen, waarna de poeder van de walsen geschraapt wordt 01.49 Kneedketen waarin ronddraaiende vierdelige kneedarm de cacao kneed 02.03 In een roerketel wordt de cacao verder gemengd en onder conische wals uitgevlakt. De chocola komt als een lange plaat uit de machine tevoorschijn 02.24 Vorm voor het maken van hopjes. Arbeider vult de vormen met een plamuurspatel, strijkt ze af, en plaatst ze op een triltafel waar de vormen gelijkmatig opgevuld worden. Afstrijkmachine in bedrijf 02.58 De vormen worden tussen 4 kolommen op elkaar gestapeld, waarna ze langzaam wegzakken om uit te harden 03.14 Overzicht van de inpakafdeling waar tientallen vrouwen en meisjes de producten inpakken. Inpakken van hopjes 03.42 Twee meisjes bedienen een machine die zilverpapier om chocoladerepen doet. De verpakte Meco-repen gaan van de transportband in kartonnen dozen 04.04 Tableau met het tentoongestelde productenassortiment van de fabriek 04.08 Overdekte gang met daarin smalspoor voor het intern transport 04.13 Bestelwagens komen de fabriek uitrijden en gaan de straat op 04.30 Einde