Nederlandse sporters wonnen in 1936 zes gouden Olympische medailles. Behalve een plak kregen ze ook een eikenboom mee om thuis te planten. Twee ervan werden bij het Olympisch Stadion in Amsterdam geplant.

Op 22 december 1936 stond in dagblad Het Vaderland: ‘Het zal wellicht niet allen bekend zijn dat de Kon. Ned. Zwembond tegenwoordig ook aan boschbouw doet, aldus ving mr. A. baron Schimmelpenninck van der Oye, de president van het Ned. Olympisch comité, zijn toespraak aan tijdens de kleine plechtigheid, welke Zaterdagmiddag in het Olympisch Stadion te Amsterdam plaats vond, n.l. het planten van de eikjes, die Nida Senff en de meisjes van de estafetteploeg in verband met haar overwinningen respectievelijk op de 100 meter rugslag en de 4 maal 100 meter borstcrawl hadden ontvangen.

De voorzitter van den K.N.Z.B. de heer J. de Vries zeide, dat met dit planten een symbolische daad was verricht n.l. het beteekende het einde van de spelen van 1936 en ook het begin van die van 1940.

Spr. dankte directie en commissarissen van de N.V. het Nederlandsch sportpark, die medewerking verleenden om hier de Olympische eikjes te planten.

De directeur van het Stadion, de heer J. J. van den Berg aanvaardde in dank de beide planten, welke altijd den tijd der groote successen op zwemgebied in de herinnering zullen vasthouden. Spr. hoopte, dat de zwemsters den tijd zouden meemaken. dat deze planten tot statige eiken zouden zijn uitgegroeid, en daarmede was aan de rij sprekers een einde gekomen.

Eerst werd het eikje van Nida Senff geplant, door haar zelf werd de aarde er op geschept. Een robuust hek staat er reeds om heen en een plaatje heeft tot opschrift: Ter herinnering aan het winnen van de 100 meter rugslag van Nida Senff op de Olympische Spelen in 1936 te Berlijn.

Bij het binnenkomen staat dit eikje rechts van den Marathontoren. Vervolgens werd het estafetteboompje geplant, links van den toren. Rie Mastenbroek, Willy den Ouden en Tine Wagner, het vierde lid van de estafetteploeg Jopie Selbach was afwezig — ontpopten zich hier als plantster van klasse. Ook hier een stevig hek met de vijf Olympische ringen en een plaatje, waarop het glorieuse feit uit Berlijn staat gememoreerd.’

Aldus het dagblad in 1936. In de schatkamers van Publieke Omroep zijn de originele filmbeelden gevonden van het planten die - toen nog - piepjonge boompjes.

Bijna 75 jaar later zijn die eikjes uitgegroeid tot enorme bomen. Ze staan nu aan de achterzijde van het Olympisch Stadion, tegenover de Koninklijke Ingang. Daarmee is het Stadion één van de weinige plekken in de wereld waar deze eikjes uit 1936 nog steeds staan. Elders in Nederland zijn er zelfs geen enkele van deze eiken meer te vinden, omdat de overige vier al dood zijn.