Het hockey was tijdens die rondreis trouwens al bezig op de Olympische Spelen, maar blijkbaar was dat niet interessant genoeg voor de journalisten, die overal vandaan kwamen: België, Denemarken, Duitsland, Engeland, Finland, Frankrijk, Hongarije, Ierland, Litouwen, Luxemburg, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Spanje, Tsjecho-Slowakije, Verenigde Staten, Zweden, Zwitserland en verschillende landen uit Zuid-Amerika, waaronder hoogstwaarschijnlijk Uruguay.

Voorzitter Kouwenaar van Vereniging de Amsterdamsche Pers sprak op 15 mei de begroetingsrede uit, waarin hij duidelijk maakte waarom die reis werd gemaakt: “Wij zijn blijde, alleen reeds om het feit dat gij er zijt; dat wij u mogen ontmoeten; dat gij onze gasten wilt zijn gedurende tien dagen; dat het ons gegeven is kennis te maken met zoovele collega's uit den vreemde, en bovendien, dat wij in staat zijn de journalistieke vertegenwoordigers van zooveel landen tot elkander te brengen en aldus onzerzijds een steentje bij te dragen tot een goede verstandhouding tusschen de volkeren.

Maar wij hebben, eerlijk gezegd ook ons eigen, nationaal doel met deze rondreis. Nog te veel ontbreekt, ons inziens, over het algemeen in het buitenland de kennis omtrent, het inzicht in de beteekenis van het hedendaagsche Nederland, het moderne Holland.

Onze havens worden op de hoogte van den tijd gehouden, zoo noodig door enorme en kostbare werken, gelijk u zal blijken bij uw bezoek aan IJmuiden, de voorhaven van Amsterdam, waar men op het oogenblik bezig is de grootste sluis ter wereld te bouwen. Ook in het luchtverkeer neemt ons land energiek aandeel. Amsterdam’s luchthaven Schiphol is een der voornaamste knooppunten in het internationaal luchtverkeer.’

Aldus Kouwenaar, die onomwonden duidelijk maakte dat ons land zichzelf ging verkopen tijdens de rondreis. Met terugwerkende kracht is het daarom interessant om te zien hoe dat gebeurde, want het geeft een goed inzicht in het zelfbeeld van die tijd. Ook zien we aan de namenlijst van sprekers, hoge gasten en genodigden wie er in 1928 toe deden in Nederland. Daarom staan hieronder de verwijzingen naar alle verslagen uit de dagbladen van die tijd:

Volgens de Nederlandse kranten schreven hun buitenlandse collega's in de zomer van 1928 inderdaad voluit over Nederland. Helaas kennen we die artikelen niet, want om erachter te komen of de Nederlandse missie van toen is geslaagd, zullen we die eerst moeten lezen en beoordelen.

Het was in ieder geval gezellig, want elke avond was er weer iets anders leuks te doen. Het Centrum was in ieder geval tevreden: ‘Deze reis heeft Nederland beter en juister bekend doen worden in heel de wereld, heeft de internationale verbroedering in hooge mate in de hand gewerkt en veel, misschien nog aanwezige antipathie tusschen de voorlichters van zooveel volkeren en landen weggenomen. Heel de reis heerschte onder de talrijke vertegenwoordigers van twintig nationaliteiten de beste harmonie en in volle vriendschap is men gescheiden en heeft men elkaar een hartelijk tot weerziens toegewenscht.’

(Jurryt van de Vooren)