‘Vele Nederlandse huisvrouwen zijn dezer dagen als door een magneet aangetrokken naar de Huishoudbeurs in Amsterdam gegaan’, constateert het Polygoonjournaal bij de 9de Huishoudbeurs in 1953. Maar ook voor mannen loont een bezoek: ‘Voor de heren was er op deze beurs een attractie. Zij waren niet weg te slaan bij de stand met speelgoedautootjes, waarmee ze urenlang zoet waren. De dames vergaten door al de attracties bijna dat ze nog naar huis moesten. Om te eten.‘

Er is ook winst in het huishouden voor mannen te boeken. ‘De naar nieuwe snufjes hongerende huisvrouwen toonden ook veel interesse voor de nieuwste elektrische vatenwasmachine, die de vaat in een knopomdraai automatisch reinigt en droogt. Een ware uitkomst voor de vrouw des huizes en de heer des huizes.’

Desondanks blijven er grenzen voor de mannen ontdekt Polygoon in 1955. ‘Op de beurs wordt alleen aan de vrouwen getoond dat het moderne corset geen harnas hoeft te zijn. De mannen die hier proberen binnen te sluipen, worden onherroepelijk in de pan gehakt’. Door een man in een harnas!

Uiteindelijk gaat het op een dergelijke beurs toch om de nieuwigheidjes voor het huishouden. ‘Een fluitketel waarvan de fluit niet zoek kan raken is een van de snufjes op de Huishoudbeurs, waar huisvrouwen in tegenstelling tot de gewoonte staand hun kopje koffie drinken en waar ze kunnen zien hoe ze in tegenstelling tot de gewoonte zittend kunnen strijken.’

Ook de overdaad aan reclamefolders kan met een typisch Huishoudbeurs-artikel worden getemd. ‘Dankzij echter de handtas die in een handomdraai boodschappentas wordt, konden vele bezoeksters al dat papier gemakkelijk mee naar huis nemen.’

GESCHIEDENIS VAN DE HUISHOUDBEURS

De eerste huishoudbeurs vond waarschijnlijk plaats in 1920. Toen organiseerde de Amsterdamse Dameskroniek – ‘het weekblad voor de ontwikkelde vrouw’ – een Damesbeurs in Bellevue. Na de oorlog werden deze Damesbeurzen voortgezet in het RAI-gebouw aan de Ferdinand Bolstraat (waar nu Okura zit). Na twee daverende damesbeurzen (meer dan 200.000 bezoekers) claimde de rechtmatige eigenaar van de term ‘Dameskroniek’ met succes de term ‘Damesbeurs’.

De organisatie veranderde daarop de naam in ‘Het Domein der Vrouw’, maar daar rustte geen zegen op. Publiek was ‘in verwarring gemaakt’ door de naamswijziging en bleef weg. Ook de ballonvaart die aan de opening voorafging door een echtpaar, mislukte: mevrouw Boesman ging de lucht in, haar man bleef door pech aan de grond.

De eerste officiële Huishoudbeurs vond in 1950 plaats in Den Haag, maar sinds 1955 worden ze steevast in de Amsterdamse RAI gehouden. Daar kunnen huisvrouwen kennismaken met droomkeukens, opblaasbare klerenhangers, vibreerstoelen en anti-snurkapparaten of meedoen met verkiezingen voor breikoningin, hospita of modelechtgenoot van het jaar. Zelfs het opkomende feminisme in de jaren zestig kreeg geen vat op het succes van de Huishoudbeurs.

In 1970 demonstreerde een groep Dolle Mina’s nog tegen de promotie van (schadelijke) wasmiddelen. Ze stortten de entreehal vol met krijtpoeder en trokken daarna met spandoeken over de beurs, tot ze ontdekten dat er helemaal geen wasmiddelen werden aangeboden. De vrouwen boden hun excuses aan en stelden voor de rommel zelf weer op te ruimen.

Bron: o.a. www.amsterdam.nl