Pas in 1818 werd Scheveningen een echte badplaats. Toen

opende de Scheveninger Jacob Pronkhet eerste badhuis, een klein houten gebouwtje met een wachtkamer en vier badkamertjes met uitzicht op zee. In 1820 verving hij het door een stenen gebouw. In 1828 werd Pronk uitgekocht door de gemeente Den Haag, die hier het Stedelijk Badhuis liet bouwen, een gebouw met een centraal gedeelte en twee vleugels. Het Stedelijk Badhuis werd omgebouwd tot hotel toen de particuliere stichting Maatschappij Zeebad met hulp van de gemeente in 1884 het Kurhaus bouwde. Dit gebouw in de stijl van de Italiaanse Renaissance brandde een jaar later af, maar werd terstond herbouwd. Het aantal slaapplaatsen in Scheveningen bleef sinds die tijd groeien.

De film die Willy Mullerns van Haghefilm in 1922 maakte van het strandleven, is de oudste film in dit genre en geeft een prachtig beeld van het strandvermaakt en de badkleding in die tijd. Hij is ten zuiden van de havenhoofden van Scheveningen gemaakt.

Beschrijving:

00.00 Gedeelte van het strand met strandtentjes, golfbrekers, het zuidelijk havenhoofd van de Scheveningse haven met in de verte het wandelhoofd Wilhelmina

00.17 Tweetal jongens liggend voor een tentje

00.21 Ingraven van een dame

00.35 Groepje jongelui rond een tentje

00.39 Pootjebadende kinderen

01.01 Drietal hoofden in een tentopening

01.09 Theedrinkende groep jongelui zittend in het zand

01.18 Close-ups van enkele jongelui

01.20 EINDE