Nadat Juliana en Bernhard elkaar op 7 januari 1937 in een ijskoud Den Haag - bekend is het wollen ondergoed dat Juliana op advies van Wilhelmina onder haar bruidsjurk droeg - eeuwige trouw hadden gezworen, hielden ze een groot feest op paleis Noordeinde. De volgende dag was het jonge paar plotseling zoek. Even was de pers het spoor bijster, maar al snel werden prins en prinses gesignaleerd in een wintersportoord in Polen: Krynica.

Ze hadden hun intrek genomen in een hotel dat destijds in trek was bij de jetset. Vele jaren later werd het door Andere Tijden echter verlaten en verwaarloosd weer aangetroffen.

Het hotel was eigendom van de Poolse operazanger en filmster Jan Kiepura. Zijn vrouw Marta Eggerth vertelt in Andere Tijden over de geweldige tijd die ze hebben beleefd met het prinselijk paar. Ze aten samen in de eetzaal, skieden met de overige gasten, bezochten samen de bioscoop.

De lofzang op Juliana en Bernhard, zo simpel en lief als ze zich gedroegen, kent geen einde. Toch valt er af en toe een glimp van een minder idyllische wereld op te vangen, waar zenuwachtig werd gewerkt om de sfeer van spontaniteit in stand te houden. Gasten kregen de instructie niet te staren naar het koningskoppel en geen handtekeningen te vragen. De pers werd, na wat chaotisch verlopen eerste dagen, zorgvuldig op afstand gehouden.

Na vier weken verblijf in Krynica was het voor Juliana en Bernhard tijd om de boel op te breken. Maar ze gingen nog lang niet naar huis. Er volgde een bezoek aan Budapest, Oostenrijk, Bologna, Rome, Monte Carlo om tenslotte te eindigen in Parijs. In Nederland klonk ondertussen steeds meer gemopper, want was het wel gepast om in crisistijd zo lang en zo luxueus op reis te zijn?