Zo reizen Bernhard en prinses Juliana in 1937 af naar het Poolse Krynica, om daar hun wittebroodsweken door te brengen. In de met sneeuw bedekte omgeving heeft het paar af en toe duidelijk moeite om overeind te blijven.

In 1952 vliegen ze naar de Verenigde Staten. Vlak voor het vertrek laat het paar tegenover vertegenwoordigers van pers, radio en televisie weten zeer verheugd te zijn over de reis. Juliana legt uit waarom: ‘Ik geloof dat het heel nuttig is, al deze contacten tussen verschillende volkeren. We maken een lange reis door de Verenigde Staten, en we zien een heleboel verschillende steden en oorden. En als ik terugkom zal ik u veel kunnen vertellen, want iemand die verre reizen doet kan die veel verhalen vertellen.’

Bernhard neemt het woord over met geruststellende woorden voor de Nederlanders die zich zorgen maken over het vliegen. ‘Ten eerste hebben wij, mijn vrouw en ik, het volste vertrouwen in een lijn zoals de KLM is. Ik beschouw het op zijn minst gezegd even veilig als het instappen en rijden met de auto van Soestdijk naar Amsterdam naar Soestdijk. Soms veiliger. Overigens, om even wat ernstigs te zeggen, wanneer god ooit zou beslissen dat het leven van een mens afgelopen is, dan hangt dat heus niet van een transportmiddel af.’

‘Ik zou ook best de kinderen laten reizen op deze manier’, vult Juliana hem aan.

Later dat jaar heeft de koninklijke familie het Oostenrijkse dorpje Sankt Anton in Tirol uitverkoren voor een korte wintervakantie. Hoezeer het dorp de komst van onze koninklijke familie op prijs stelt blijkt wanneer de dorpsmuziek onze koningin en prins een aubade brengen. ‘De muzikanten hebben tot diep in de nacht de jaarwisseling gevierd. Maar dat heeft hen niet kunnen beletten om weer vroeg uit de veren te komen voor deze muzikale nieuwjaarsgroet. In de gelukwensen van de dirigent ligt heel de hartelijke genegenheid van Sankt Anton besloten.'

In 1953 reist de prins naar Addis Abeba, de hoofdstad van het keizerrijk Ethiopië. 'In dit Addis Abeba van 1953 komt men nog een rijdende Ras, ofwel een bereden landheer met zijn lopende dienaren tegen. Maar ook gestroomlijnde auto’s die weer vel contrasteren met de plaatselijke taxi's van 1 pk, met hun passagiers op de bok. Bij de eerste oogopslag lijkt het of er draverijen gehouden worden.'