Main Content

Schoon uw was met Persil! De eerste reclamefilm voor een witte was

  • 29 juli 2010
Persil-reclame 1936
Zoom
Persil-reclame 1936

Ze behoren nog steeds tot de meest irritante filmpjes: de reclamespots voor wasmiddelen. Emancipatie of niet: vrijwel altijd laten argeloze huisvrouwen zich door geleerde mannen in witte jassen overtuigen dat er maar één wasmiddel is dat alles wit wast. Al in 1936 werd de consument hiermee lastiggevallen.

De moeder aller wasmiddelenreclamefilms is een bedrijfsfilm van Persil uit 1936. Een groep huisvrouwen komt per bus aan bij de Persil-fabrieken. Ze worden ontvangen door een heer, die ze zal rondleiden langs de verschillende afdelingen.

Het vervolg van de film valt grotendeels te raden, maar het blijft fascinerend om te zien hoe het "oer-format" van de wasmiddelen-reclamefilm zich in deze film ontvouwt. "Persil - het eenige zelfwerkende waschmiddel".

Scenebeschrijving Persilfilm:

Een groep huisvrouwen komt per bus aan bij de Persil-fabrieken. Ze worden ontvangen door een heer, die ze zal rondleiden langs de verschillende afdelingen. Voor ze naar binnen gaan wijst hij de dames erop dat de fabrieken direkt aan het water liggen, een handige transportweg voor zowel grondstoffen als eindprodukt.

In de fabriek worden de dames via het administatiekantoor, het ketelhuis, de schoorsteen en de werkplaatsen naar de zeepziederij geleid.

08:56 In de zeepziederij wordt de zeep gemaakt: na verschillende bewerkingen in meng- en zeepketels wordt de nog vloeibare zeep in de verstuivingstoren omgezet in poeder.

12:48 Via een transportband komt het zeeppoeder in het magazijn terecht, waar het in bergen opgeslagen ligt. Vanuit het magazijn gaat de zeep via een laatste menginrichting(waardoor het zeeppoeder Persil wordt) naar de pakkerijen.

14:12 In de pakkerijen worden de verschillende verpakkingen gemaakt: de doosjes waar het zeeppoeder in wordt verpakt worden machinaal gevouwen, geplakt en beplakt met een papieren omslag met de merknaam. De doosjes worden daarna gevuld met zeeppoeder, met de hand dichtgeplakt en in bulkverpakkingen gepakt. De bulkverpakkingen worden half machinaal gemaakt: houten plankjes worden dmv een pers voorzien van het Persil-logo, waarna er kistjes van worden gemaakt. Nadat de kistjes zijn gevuld met de doosjes zeeppoeder worden ze afgesloten.

20:39 Hierna gaan de dames naar de ATA-fabriek, waar ze zien hoe strooiflessen worden gemaakt. De medewerkers zitten aan de lopende band en voeren verschillende delen van het produktieproces uit. Stukjes karton(?) met het ATA-etiket worden machinaal gebogen zodat er flesjes worden gevormd. De flesjes worden voorzien van een strooier en een dop, via de onderkant gevuld met het schuurpoeder en daarna afgesloten en in kistjes gepakt. Deze kistjes worden op dezelfde wijze gesloten als de Persil-bulkverpakkingen.

23:51 De dames worden langs de afzuiginstallaties en filtreerinrichtingen geleid, die de gehele fabriek stofvrij houden, en meegenomen naar de voorraadmagazijnen. De kisten Sil, Persil, IMI en Flenco(?) staan daar hoog opgestapeld.

25:11 Tot slot bezoeken de dames het laboratorium, waar de kwaliteit van de produkten wordt bewaakt.

28:28 Luchtopname van het Persil-fabrieksterrein met daaroverheen de tekst "Persil - het eenige zelfwerkende
waschmiddel".