Kenmerkend voor het werk van Gustav Mahler (1860-1911) is de unieke wijze waarop hij zang kan verbinden met instrumentale muziek. Verder maakte hij het aspect klankkleur steeds belangrijker. Het eerste deel van de negende symfonie is hiervan een goed voorbeeld.

Op uitnodiging van Willem Mengelberg dirigeerde Mahler het Concertgebouworkest in 1903, 1904, 1906 en 1909 bij de uitvoering van zijn eigen werk. Mahler, die de reputatie genoot een lastig en despotisch dirigent te zijn, was vol lof over het orkest en zijn dirigent. Via Mengelberg raakte hij bevriend met Alphons Diepenbrock die hij 'een interessante Hollandse musicus' vond die 'eigenaardige kerkmuziek' schreef.

Op 9 maart 1912 speelde het Concertgebouworkest de Nederlandse première van Mahlers Achtste symfonie. Op hetzelfde moment werd er door de Nederlandse consul in Wenen een krans gelegd op Mahlers graf, 'ten teken van de liefde, verering en dankbaarheid zijner Amsterdamse vrienden'.

De band tussen Mahler en Nederland werd diverse malen bezegeld. Kijk hier naar enkele fragmenten waarin zijn muziek groots uitgevoerd werd.

• Uitvoering van Mahlers Achtste Symfonie in de Ahoy-hal Polygoon Hollands Nieuws, 2 juli 1954, zw/w
  Het 125-jarig bestaan van de Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Toonkunst wordt, in het kader van het Holland-Festival, gevierd met een concert in de Ahoy-hal te Rotterdam. Onder leiding van dirigent Eduard Flipse wordt de Achtste Symfonie van Gustav Mahler ten gehore gebracht, met een duizend personen tellende bezetting, onder andere elf koren, het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Brabants Orkest. Na het slot geven de tienduizend aanwezigen een langdurig applaus.
• Bruno Walter repeteert met Concertgebouworkest
  Polygoon Hollands Nieuws, 22 november 1946, zw/w Dirigent Bruno Walter repeteert in het Concertgebouw in Amsterdam met het Concertgebouworkest een gedeelte uit de Vierde Symfonie van Gustav Mahler.