Een populair volksvermaak in Nederland was het klootschieten. Hierover schreef Ter Gouw:

‘De balspelen zijn talrijk in ons Land en verscheiden, en ongetwijfeld is het klootschieten een der oudste en een onmiddelijke afstammeling van 't Germaansche steenwerpen.’ Er waren ook heel veel spelletjes, die we tegenwoordig niet meer leuk vinden – of u moet illegale liefhebberijen hebben.

Neem het ganstrekken: 'Tusschen twee palen of twee boomen is een touw gespannen, waaraan een gans bij de pooten is opgehangen. De neêrhangende kop is met zeep, vet of olie besmeerd. Wie dien afrukt, wint de gans en dikwijls nog een zilveren lepel bovendien.'

Het staat in het hoofdstuk ‘Dierekwellende spelen’. Daarin ook het gansknuppelen: ‘t Geschiedde tweeërlei: te paard en te voet.’

En samen met uw kinderen kunt u gaan lezen het hoofdstuk ‘Enige wilde en woeste vermaken uit vroeger tijd’. Zoals er ooit een prins was, die ging ‘vechten met een wild zwijn, dat hij levend had laten vangen in 't bosch van Amboise; en de dames, die er naar keken, hadden er heel veel pleizier in.’

En dan nog even het vliegende paard. Volgens Ter Gouw is dit echt gebeurd! Hij schreef:

'Mag het dierekwellen heeten, als men een paard onder aan een luchtbol hangt, gelijk de Amsterdammers het gezien hebben op den 17n September 1853 toen ‘Professor Lassaigne en de onverschrokken Julio’ op het Drilveld hunne aéronautische kunsten vertoonden. Hoe 't paard aan den bol hing en Julio op 't paard zat, ziet men op nevensstaande afbeelding, die genomen is naar de origineele van dien tijd.'

U kunt er menig lang zomeravondje mee vullen.