Op de Wereldtentoonstelling in 1878 werden inParijs voor het eerst massaal "inboorlingen" geëxposeerd. Het publiek kon daar zo'n 400 koloniale onderdanen uit Indochina, Senegal en Tahiti in hun nagebouwdehutjes bekijken.

Al in 1810 hadden Nederlandse kolonisten bij Kaap de Goede Hoop leden van deKhoikhoi-stam verkocht aan Engelsen, waarna ze werden tentoongesteld in Londen. Saartje Baartman, bijgenaamd "the Hottentot Venus" baarde daar opzien met haar brede achterwerk en afhangende schaamlippen: een "bewijs" van de ongeremde en dierlijke seksuele driften van deze zwarte stam.

In Amsterdam werden in 1883 een aantal "inlanders"uit Nederlands-Indië en West-Indië tentoongesteld. In 1885 organiseerde Antwerpen een Kongolees dorp, 'Vivi aan de Schelde'. Er verbleven 144 zwarten,uitgedost als strijders tegen de Arabieren.

Eén van de bekendste negertentoonstellingen in Europa werd in 1897 georganiseerd tijdens de wereldtentoonstelling in Brussel. Van de tweehonderd Kongolezen die daar te zien waren overleden er zeven. Het leidde nauwelijks tot protesten. Koning Leopold II beschouwde Kongo als zijn persoonlijk bezit en vond dat hij met de bewoners mocht doen wat hij wilde.

Bekendste mensenhandelaar was de Duitser Carl Hagenbeck. Aanvankelijkhandelde hij in exotische dieren voor dierentuinen. In 1875 bracht hij behalve rendieren ook een aantal Lappen (Sami) mee uit Scandinavië. Met hun sleden, honden, tenten en kleding waren zij een doorslaand succes. Tot aan de Tweede Wereldoorlogbleef de exotische mens niet alleen in Duitsland maar inheel Europaeen succesvol tentoonstellingsobject.

NENIJTO 1928

De Nederlandsche Nijverheidstentoonstelling Nenijto werd in 1928 in Rotterdam gehouden ten tijde van de Olympische Spelen in Amsterdam. Omextrapubliek te trekken werd besloten om in het Lunaparkeen "negerdorp" in te richten. De bewoners van het dorp waren afkomstig uit Senegal.

Historicus R. Daalder schrijft hieroverin "De witte stad" (1990):

"...niet om hun vakmanschap, maar om hun primitiviteit werden hier mensen getoond, mannen, vrouwen en kinderen, bij elkaar een honderdtal. De commentaren in de kranten zijn voor de huidige lezer verbijsterend. Het Algemeen Handelsblad van 4 juni toont een foto onder het kopje 'Negerjool' en voegt er aan toe dat er zo nu en dan een "muziekuitvoering" (de aanhalingstekens zijn van de krant) wordt gegeven.

Een dag later heet het dat de Senegalezen ook blijk geven 'van hun kennelijk primitieve kennis omtrent het begrip mijn en dijn' bij het sprokkelen van brandhout in het Lunapark. De NRC maakte het nog bonter door er op 30 juni een cursiefje aan te wijden, waarin kinderen met 'apenoogen en zultlippen' en 'hobbezak-vrouwen' het publiek lastigvallen met gebedel om een 'tüppeje' (dubbeltje).

Slechts een enkele krant heeft bezwaren tegen dit mensonterende schouwspel. De Voorwaarts, het sociaaldemocratische dagblad van Rotterdam, spreekt van exploitatie, gelijk aan de manier waarop de blanken 'het land der zwarten exploiteren'. In de Wereldoorlog werden negers naar Europa gehaald om te vechten, schrijft de krant, nu worden ze als attractie aan het volk getoond^)! De herinnering aan de oorlog was zelfs in het 'negerdorp' aanwezig, in de persoon van de 'commandant Prosper'. Deze Prosper Seck had als kapitein in het Franse leger gediend en was met het Legioen van Eer gedecoreerd, een onderscheiding die hij steeds zichtbaar droeg. Overigens bleef het bij dit ene kritische commentaar in de Voorwaarts. Geen vragen in de Kamer, geen protesten in de Raad."