In 1952 werd het Hongaarse team met sterspeler Ferenc Puskás als aanvoerder Olympisch kampioen op de Spelen van Helsinki.Het Hongaarse team was begin jaren vijftig werkelijk superieur: tussen 1950 en 1954 bleef het in 32 wedstrijden ongeslagen. Het Hongaarse elftal uit deze periode staat bekend als de Magische Magyaren.

Veel indruk maakte in 1953 de sensationele winst van Hongarije in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Engeland. De Engelsen verloren op Wembley de Match of the Century met 6-3, de eerste thuisnederlaag van het Engelse nationale elftal in dertig jaar. Puskás scoorde twee maal in deze wedstrijd, die hij later het hoogtepunt van zijn loopbaan noemde. Nog erger werden de Engelsen vernederd in de return, die de Hongaren in Boedapest wonnen met 7-1.

Na de overwinning op Engeland werden de Hongaren, met naast aanvoerder Puskás onder andere Sándor Kocsis en Zoltán Czibor, gezien als het sterkste elftal ter wereld. In 1954 was dit team dan ook dé grote favoriet om in Zwitserland wereldkampioen te worden. In het begin van het toernooi raakte Puskás in een wedstrijd tegen West-Duitsland, die de Duitsers met 8-3 verloren, ernstig geblesseerd. Zonder hem bereikten de Hongaren toch de finale in Bern, opnieuw tegen West-Duitsland.

Het ANP schreef over deze wedstrijd:

Hongarije door Duitsland geklopt ondanks 2-0 voorsprong 2-3

Toen scheidsrechter Ling zondagmiddag in de wedstrijd Duitsland-Hingarije voor de laatste maal floot moesten honderden politieagenten in actie komen om te verhinderen dat de dol-geestdriftige Duitse supporters het veld op stormden om hun spelers geluk te wensen met het wonder van de eeuw. De overwinnaars juichten en dansten van vreugde terwijl de Hongaren, de grote favorieten voor het wereldkampioenschap voetbal die een 2-0 voorsprong in een 2-3 nederlaag hadden zien verkeren, triest bij elkaar stonden.

De Hongaren begonnen deze finale zeer nerveus en hun subtiele combinaties mislukten vaak door onzuiver plaatsen. Daarentegen sloot de Duitse ploeg dadelijk als een bus en werden telkens gevaarlijke aanvallen opgezet. Tegen het spelverloop in openden de Hongaren in de zesde minuut de score. Een schot van Kocsis trof de Duitse goalkeeper, waarna Puskas de terugspringende bal bemachtigde en met zijn linkervoet het leer langs Turek in de touwen joeg. Twee minuten later was het 2-0 door een fout van Kohlmeyer die nogal onhandig terugspeelde op zijn doelman. Turek kon de gladde bal slechts even aanraken en de toelopende Cziibor schoof het leer in het net.

Daarmee hadden de Hongaren veel meer gekregen dan zij verdienden. Maar spoedig werd hun voorsprong gereduceerd nu door een blunder van hun verdediging. De linkshalf Zakarias gaf een mislukte pass naar zijn keeper en Morlock was er als de kippen bij om Crosics het nakijken te geven. De hele Duitse ploeg was prachtig op dreef en de voorhoede, die voortdurend durend opgestuwd werd door de zuiver plaatsende halflijn, zette de Hongaarse verdediging onder zware druk. Het was dan ook geen verrassing dat na 18 minuten de stand gelijk werd. Maker van het doelpunt was de rechtsbuiten Rahn die onder een zeer scherpe hoek een kogel afzond die via de paal doel trof. Een minuut of zes voor het einde konden de tienduizenden Duitse supporters een juichkreet aanheffen toen Rahn doorliep op een pass van links en met een accurate schuiver zijn ploeg de leiding gaf.