Tijdens de Elfstedentocht van 1997 miste Piet Kleine de stempelpost van Hindeloopen, omdat die niet goed was verlicht. Kleine kreeg daardoor geen kruisje en was zelfs in geval van winst uit de ranglijst geschrapt. Alhoewel heel Nederland er door het rechtstreekse tv-verslag getuige van was dat Kleine braaf zijn 200 kilometer had gereden, werden de regels streng toegepast.

Het zat ze in Hindeloopen niet lekker, en daarom werd nabij de plek waar Kleine de stempelpost miste een brug naar hem vernoemd. Volgens het plaatselijke dialect werd die omgedoopt in de Piet Kleinebrechjen. Kleine zelf onthulde dit in de zomer van 1997 en daarmee was voor hem de kous af. Kort daarna was dit bordje echter verdwenen en moest er een replica worden gemaakt.

In Hindeloopen gaven ze voor het gemak de schuld aan een Hollander, die hun ongetwijfeld deze streek had geflikt. Assistent-rayonhoofd van Hindeloopen en eigenaar van het Schaatsmuseum Gauke Bootsma zei hierover tegen de Leeuwarder Courant: “Wy binne der altyd fanút gien dat in Hollanner ús dit flikt hie. Sokke dingen barden hjir noait.”

Maar de werkelijkheid oordeelde anders. Vorige maand was namelijk de jaarvergadering van IJsclub Hindeloopen, toen opeens een lid opstond. In zijn hand had hij het naambordje, dat in 1997 was ontvreemd. Als student bleek hij hiervoor verantwoordelijk te zijn, maar twaalf jaar later werd de wroeging hem te veel. Om het goed te maken schonk hij het bord aan Bootsma en het Schaatsmuseum. Die moest er wel om lachen: “Wy fûnen it in moaie grap.”

Niet een Hollander, maar een Fries was dus voor de diefstal verantwoordelijk. In het Schaatsmuseum is dit bord nu te bewonderen – naast de Piet Kleinebrechjen de enige plek die hiervoor mogelijk is.