De Duitse opmars richting Amsterdam via de Afsluitdijk stuitte eerst op de Wonsstelling, een zeven kilometer lange verdedigingslinie die bestond uit eenvoudige veldversterkingen van hout en aarde. De Duitsers doorbraken op 12 mei de vrij zwakke Wonsstelling, waarbij achttien Nederlandse slachtoffers vielen.

De kazematten bij Kornwerderzand - militaire gebouwen, die als actief verdedigingswerk werden gebruikt - lagen nu in de frontlinie. Bijna 300 Nederlandse soldaten hielden zich daar schuil. Ze waren in de minderheid en bovendien slechter uitgerust. Eén van hen is Jan van Dokkum, die als mitraillist in de kazematten zat. Voor Plaats van Herinnering vertelde hij zijn indrukwekkende verhaal.

Een dag later wordt Kornwerderzand zwaar onder vuur genomen door Duitse artilleriebeschietingen en bombardementen. Diezelfde avond zetten de Duitsers de aanval in. Maar na een hevige strijd van enkele uren staken ze de aanval en trekken zich terug. Ze hebben geen schijn van kans op de kale dijk tegen de Nederlanders. Drie Duitse soldaten sneuvelen, de 300 Nederlandse soldaten in de kazematten blijven ongedeerd.

De stemming in de bunkers was euforisch, maar vlak na de overwinning vond het bombardement op Rotterdam plaats, waardoor het Nederlandse leger alsnog tot capitulatie werd gedwongen. Dit was een enorme teleurstelling voor Jan van Dokkum en de andere soldaten.

Inmiddels behoren de sluizen en kazematten van Kornwerderzand tot de beschermde stads- en dorpsgezichten in Friesland. Hier bevindt zich het Kazemattenmuseum Kornwerderzand, dat in 2010 vijfentwintig jaar bestaat. Betrokkene van het museum Jacob Topper schreef zelfs een boek over de strijd: ‘De Wonsstelling: Wanhoopslinie voor Kornwerderzand'.

Zondag 16 mei om 14.00 uur is op Nederland 2 de documentaire 'De Wierheid fan Wons' uitgezonden, over de strijd aan de Wons-stelling.