De scène is beroemd door de James Bond-film Goldfinger maar de man achter de scène hield zich altijd bescheiden op de achtergrond.

Andere Tijden reconstrueert het leven van Peter Tazelaarmet o.a. Derk Sauer en Jeroen Krabbé over een held achter de schermen. Voor Derk Sauer was zijn inmiddels overleden oom Peter (ook wel oom Piet) een echte held: “Voor mij als 10-jarig jongetje was hij altijd al James Bond. Zoals hij er uit zag: het was een knappe man, een gentleman in een goed zittend pak. Hij was een man van de wereld en wij waren gewoon mensen uit de klei.” Maar over de oorlog werd niet veel gesproken. Ook - volgens Sauer - omdat Peter Tazelaar zijn missie eigenlijk had zien mislukken. Het netwerk voor het verzet dat hij in Nederland moest opbouwen werd door het Engelandspiel grotendeels opgerold. De vele slachtoffers knaagden aan zijn geweten.

Toen in 1972 eerst het boek 'Soldaat van Oranje' van Erik Hazelhoff Roelfzema uitkwam en vervolgens in 1977 de film werd uitgebracht, distantieerde Peter Tazelaar zich dan ook van alle glamour en drukte. Jeroen Krabbé, die in de film de rol van Tazelaar speelde: "Hij is niet naar de première gekomen. Of eigenlijk: hij is gekomen, heb ik begrepen. Maar toen hij dat totale circus zag, Rutger Hauer en ik op motoren, de Koninklijke familie, een drumband, heeft hij rechtsomkeer gemaakt. Waarschijnlijk in zijn smoking met zijn vrouw. Dat tekent hem wel.”

Mede-Engelandvaarder Ellis Brandon bevestigt: “ Peter wou helemaal niet de held spelen, dat was ongeveer het laatste wat ie wou.” En Derk Sauer: “Hazelhoff Roelfzema heeft natuurlijk vooral het romantische deel van het verhaal naar voren gehaald. Terwijl Peter altijd zei: het moet niet over mij gaan maar over de mensen die zijn overleden.”