Wie had dan ook kunnen denken dat ik als eindredacteur ooit zou pleiten voor die dingen? De uitzending is bijna klaar maar nu is er nog deze kwestie: wel of geen jaartallen in beeld. Ik ben daarover- tussen alle andere bedrijvigheden door -inoverleg met regisseur Godfried van Run. Ze moeten erin maar ook weer niet te veel. Het is een kwestie van evenwicht, van wikken en wegen, zoals zo vaak bij onze uitzendingen.

Ondertussen is de Special in voorlopige versie zonder jaartallen al lang naar de schrijvende pers gegaan. Vandaag kregen we de eerste recensie binnen van de Groene Amsterdammer: ‘Een ode aan Andere Tijden’. Ik bloos er nog van. Wat een lof! Voor deze Special maar ook voor Andere Tijden in het algemeen. "Televisie van zulk hoog niveau dat je er zelden iemand over hoort. Misschien omdat goede wijn geen krans behoeft", schrijft Walter van der Kooi, de recensent. Nu hebben we over het algemeen niet te klagen over persaandacht en goede reacties maar deze krans is wel heel weldadig en je zou er bijna dronken van worden. Maar dat is dan weer het fantastische van deze redactie: iedereen staat een paar minuten rond de recensie te glimmen en gaat daarna weer nuchter en keihard aan het werk. 　　

Zondag wordt de ‘Ode’ uitgezonden. Natuurlijk hoop ik op veel kijkers. Ik heb de film nu drie, vier keer gezien in verschillende stadia en ik kan er geen genoeg van krijgen. Het is een uitzending die je letterlijk meesleept in de stroom van beelden en muziek, dan weer kabbelend en dan weer heftig. Maar er is één frequentie die me telkens het meest ontroert: Rotterdam in de jaren ’20. Bij die beelden sta je als het ware in een levend schilderij van Breitner, kinderen met kieltjes van Ot en Sien, armoede als in een boek van Dickens. Zo wonderbaarlijk mooi en tegelijk zo wonderbaarlijk treurig.

"GAAT DAT ZIEN!", zou ik als een circusdirecteur op alle pleinen en op alle markten willen roepen, "kijk wat voor wonder Godfried en Boyd hebben verricht!" Maar ik zit gewoon achter mijn bureau, schrijf deze blog en hoop op nog veel meer mooie recensies.

Karin van den Born (eindredactrice)