In 1951 speelde het Finse Elftal in de Kuip in Rotterdam tegen het Nederlands Elftal. Het Polygoon Holland Nieuws was er ook bij om de wedstrijdbeelden zo snel mogelijk te laten zien in het bioscoopjournaal.

De 65.000 toeschouwers zagen dat hun ploeg aanvankelijk goed begon, maar er was nog iets anders dat de aandacht trok: de Finnen speelden met rugnummers op hun shirt en dat was in die tijd heel bijzonder. In 1951 waren er nog maar heel weinig Nederlandse voetballers met rugnummers.

Op 27 november 1946 speelde Oranje voor de eerste keer hiermee in de dramatisch verlopen wedstrijd in Huddersfield tegen de Engelse profs. De beelden staan hieronder.

Het wedstrijdverslag in het Dagblad voor Amersfoort maakte ook melding van dat nieuwe verschijnsel van rugnummers. Oranje verloor daarop met 8-2...

Blijkbaar was deze nieuwigheid erg vluchtig, want vier jaar later was eerdergenoemde Dagblad voor Amersfoort dat alweer vergeten. Op 11 oktober 1954 schreef het namelijk over een wedstriijd van Nederland tegen België, waarbij rugnummers zouden woren gedragen. 'Niet voor de eerste keer, want in de wedstrijd tegen Brazilië, tijdens het Olympisch tournooi in Finland, is het Nederlandse elftal eveneens met rugnummers op de shirts in het veld gekomen.' Geen woord dus over 1946.

Hiermee verwees de krant naar de Olympische Spelen van 1952 in Helsinki, waar Oranje op verzoek van het Olympische organisatiecomité met rugnummers speelde. Zo zou het publiek beter een wedstrijd kunnen volgen. Het betekende nog niet de doorbraak van het rugnummer op de Nederlandse velden. Integendeel zelfs.

Elke club mocht namelijk zelf bepalen of het met die nummers wilde spelen. De KNVB bemoeide zich hier blijkbaar niet meer. HVC uit Amersfoort was er snel bij: al in mei 1949 plakte dat de nummers op de rug van zijn spelers. Pas acht jaar later, in augustus 1957, sloot het traditionele Sparta zich hierbij aan. Het ging langzaam, heel langzaam.

Maar goed: omdat voetbal steeds vaker op tv kwam, moesten de clubs wel. Hoe konden de kijkers anders weten naar wie ze zaten te kijken? Voetbalclubs die hun spelers met een maagdelijk witte rug het veld op stuurden, kregen daarom steeds vaker de wind van voren op de sportpagina’s van de dagbladen. Een boos Dagblad voor Amersfoort schreef op 24 augustus 1959: ‘Jammer genoeg verlenen nog altijd enkele clubs niet die service. Zoals onder andere Elinkwijk, dat zonder rugnummers speelde.’

Wellicht één van de laatste clubs in Nederland was Heerenveen, dat pas sinds september 1963 met nummers speelt. En zo heeft het dus ruim vijftien jaar geduurd voordat het rugnummer een normaal verschijnsel werd op de Nederlandse voetbalvelden.

(Jurryt van de Vooren)