Oppositieleider tegen wil en dank Job Cohen afgetreden

Marius Job Cohen, geboren op 18 oktober 1947 in Haarlem, is de tweede zoon van Dolf Cohen en Hetty Koster, beiden historici en vrijzinnig-joods. Ze verloofden zich in 1940, maar moesten apart van elkaar onderduiken en zagen elkaar pas terug na de Tweede Wereldoorlog. Cohens grootouders van vaderszijde kwamen in de oorlog om in concentratiekamp Bergen-Belsen. Cohen werd op 1 september 1967 lid van de Partij van de Arbeid en vervulde tal van bestuursfuncties in de partij-organisatie.

De politieke carrière van Job Cohen heeft weinig hoogtepunten gekend. Op 2 juli 1993 werd Cohen staatssecretaris van Onderwijs in het kabinet Lubbers III, nadat Jacques Wallage na de val van minister Elske ter Veld van Sociale Zaken haar post overnam. Na een jaar keerde Cohen terug naar Maastricht, waar hij hoogleraar methoden en technieken aan de juridische faculteit was en tevens Rector magnificus. Wel bleef hij lid van de Eerste Kamer.

In 1998 werd Cohen staatssecretaris van Justitie in het Kabinet-Kok II. Cohen zorgde o.a. voor de nieuwe Vreemdelingenwet, die de toelating van vluchtelingen moest beperken tot de "echte gevallen". Eind 2000 trad hij terug als staatssecretaris, om begin 2001 aan te treden als burgemeester van Amsterdam.

In maart 2010 stelde Cohen zich na grote druk beschikbaar als opvolger van PvdA-leider Wouter Bos, en trad terug als burgemeester. Cohen werd unaniem als nieuwe partijleider gekozen. Doordat de PvdA buiten het kabinet bleef, werd Cohen, door velen gezien als de ideale PvdA-premier, gedwongen tot een rol als oppositieleider. Dat Cohen zich niet prettig voelde in die rol, was vanaf het begin duidelijk. Vandaag maakte Cohen bekend terug te treden. Ook zal hij zijn kamerzetel opgeven.

Over het leven van Job Cohen maakte het KRO-programma Profiel in 2009 een uitzending die hier integraal te belijken is.