Parallel: hoe Den Uyl in 1982 van het toneel verdween PvdA op zoek naar nieuwe leider
- Zoom
- Kok en Den Uyl
De Partij van de Arbeid moet op zoek naar een nieuwe leider: Job Cohen heeft er geen zin meer in. Barst hierdoor een nieuwe strijd binnen de partij los over de opvolging? Het zou passen binnen de traditie van de PvdA. In 1986 werd onder druk afscheid genomen van Joop den Uyl als fractievoorzitter en oppositieleider. De als premier zeer populaire PvdA-voorman had het als oppositieleider helemaal verbruid.
Kroonprinsenstrijd
Na de val van het kabinet Van Agt-II, met Den Uyl als vice-premier en minister van Sociale Zaken, moest de PvdA in 1982 opnieuw de oppositie in. Als oppositieleider werd Den Uyl er niet populairder op. Felix Rottenberg, destijds jong partijbestuurder: “Den Uyl was nog steeds de leider, maar zijn gezag was weg. Het was een zooitje.” Op woensdagavond 19 mei 1982 kwam de bijna voltallige top van de PvdA bijeen. Velen wilden van Den Uyl af als leider. Marcel van Dam: “Je kan er heel mooie woorden omheen weven, maar uiteindelijk had iedereen het gevoel dat ie het had gehad.”
De opvolger van Den Uyl leek in eerste instantie André van der Louw te worden. Ook daarover was bijna iedereen het eens. Alleen Jos van Kemenade noemde FNV-voorman Wim Kok als opvolger. De rest van de partij zag daar toen nog niets in. Den Uyl bleef uiteindelijk nog vier jaar partij- en oppositieleider. Pas in aanloop naar de verkiezingen van 1986 werd hij opgevolgd door Wim Kok. Met die aanstelling bleven de kroonprinsen van 1982 buiten spel. Ed van Thijn, André van der Louw, Jos van Kemenade en Marcel van Dam vertelden in 2001 in Andere Tijden hoe de PvdA destijds worstelde met de opvolging van een alom gewaardeerde leider. Verhalen over een recent verleden met een opeens hoogst actuele waarde.
