Zwarte atleet had ook goede herinneringen aan de Olympische Spelen van 1936 De mythes rond Jesse Owens
- Zoom
- Jesse Owens wordt gehuldigd in 1936
Het is deze week exact zeventig jaar geleden dat in Berlijn de Olympische Spelen werden gehouden, de zogenaamde Nazi-Spelen. Koningin van deze Spelen was de Nederlandse zwemster Rie Mastenbroek, de koning heette Jesse Owens. Deze zwarte Amerikaanse atleet won vier gouden medailles en dat juist op wat een nazistische propagandastunt moest worden voor het blanke ras. Misschien is dat wel de reden waarom rond Owens altijd dat verhaal is blijven hangen dat Adolf Hitler het stadion verliet, omdat hij de Amerikaan wegens racistische vooroordelen niet wilde ontvangen.
Zwarte atleet had ook goede herinneringen aan de Olympische Spelen van 1936
Op 1 augustus 1936 was de openingsceremonie van deze Olympische Spelen in een stadion vol hakenkruizen en massaal vertoon. De volgende dag zag Hitler tot zijn tevredenheid dat de Duitse sporters het erg goed deden, vooral bij het kogelstoten en speerwerpen. De winnaars werden in zijn loge ontvangen, net als de Fin Ilmari Salminen na zijn zege op de 10.000 meter. Eén winnaar van goud wilde hij echter niet zien, omdat volgens officiële bronnen de Führer elders afspraken had. En dat was niet Jesse Owens…
Het gaat hier om de zwarte, Amerikaanse hoogspringer Cornelius Johnson, die niet langs hoefde te komen in de loge, omdat die toch al leeg was. De atleet heeft dat niet als een probleem ervaren, want tijdens de huldiging stond hij met een enorme grijns op het ereschavot.
Toenmalig IOC-voorzitter De Baillet-Latour protesteerde al meteen op de eerste sportdag tegen het ontvangen van de winnaars van goud in de loge van Hitler, ongeacht of het nou zwarte, blanke of gele sporters betrof. De politiek moest zich namelijk neutraal opstellen op een sportfeest en dus wilde het IOC niet dat een staatshoofd de winnaars zou ontvangen. Hitler stemde hiermee in en zou zich vanaf dat moment dus aan de olympische protocollen houden.
En toen werd het 3 augustus, waarop Owens de honderd meter won. Hitler wist nog wat hij had afgesproken met het IOC: geen winnaars in de loge en dus ook Owens niet. Natuurlijk was Hitler een racist, die helemaal niets op had met Owens. Het zou zo maar kunnen dat hij de atleet niet had willen ontvangen vanwege zijn huidskleur, maar zover is het nooit gekomen.
Het misverstand zal wel nooit de wereld worden uitgeholpen, omdat het zich op een of andere manier blijft herhalen. Hoe dan ook: het is niet waar.
Nog één ding: het applaus van het Duitse publiek dat Owens kreeg in 1936 was volgens de sporter zelf het grootste dat hij ooit heeft gekregen in zijn hele loopbaan.
