Vanaf 8000 vC begonnen mensen zich te vestigen. Dat gebeurde eerst in het midden Oosten, maar geleidelijk aan verspreidde de gewoonte om niet meer rond te trekken maar huizen te bouwen, vee te houden en graan te verbouwen zich door heel Europa. De herinnering aan de oorspronkelijke natuurlijke staat kwam terecht in oorsprongsverhalen, die het verlies van de oorspronkelijke staat beschreven als een verhaal van gewonnen kennis maar verloren geluk. Een van de oudste voorbeelden daarvan is het verhaal van Enkidoe en Gilgamesj in het Gilgamesj epos.

De historische koning Gilgamesj uit Uruk, dat nu in Irak ligt, leefde om en nabij 2650 v.C. Het helden verhaal van zijn leven is in verschillende versies overgeleverd en het bevat een oude kern. Dat is het verhaal van Enkidoe, een oermens die tussen de dieren in de steppe leeft. Hij wordt op aanraden van Gilgamesj weggehaald uit de natuur, aangekleed, gevoed en geschoren. Vanaf dat moment is hij de raadgever en makker van de koning. Aan het eind van zijn leven beklaagt hij zijn lot, en vervloekt het moment dat hij uit de natuur is weggehaald en zijn oorspronkelijke leven en dieren achter zich moest laten.

`Het Gilgamesj-epos' - vertaling en inleiding Theo de Feyter, uitg. Ambo, isbn 9789026319341