Het is 843. Op Reichenau, een eiland in de Bodensee, staat een omvangrijk Benedictijner klooster waarvan Walafried Strabo de abt is. Hij is daar neergezet door Lodewijk de Vrome, de keizer van het Frankische Rijk, die hem die positie heeft gegeven omdat hij leraar is geweest van zijn zoon en troonopvolger, Karel de Kale.
Walafried is een Middeleeuws geleerde, opgeleid in Fulda en goed bekend met klassieken zoals Vergilius. Hij loopt graag rond in de kloostertuin, waar hij met zorg en kennis planten observeert. En geheel in klassieke traditie besluit hij een leerdicht te schrijven, waarin hij de kruiden uit de kruidentuin een voor een behandelt. Het is een mengeling van klassieke en godsvruchtige verwijzingen enerzijds, en medische en praktische wenken anderszijds. God is overal aanwezig, maar Walafried Strabo heeft ondanks dat een scherp oog en een onderzoekende geest.

Hortulus is in een vertaling van Vincent Hunink uitgegeven door Terra. Deze uitgave is uitverkocht, maar nog wel tweedehands verkrijgbaar.